Belfortcrypte2003

In het werk van J-P. Paeleman waarbij poten, uitwassen of kronkels zijn afgerond, gaat de aandacht meer naar verbeeldingselementen dan naar puntige hobbeligheid of aan demonen zoals men ze terugvindt in de schilderrijen van Jeroen Bosch.
Soms zien we in deze wezens herhaaldelijk vervormingen van de menselijke vormen, vanwaar “een verwijzing naar de gedachte van Picasso” of
“Het eerbetoon aan Pablo”.
Maar toen de kunstenaar zich volstrekt bevrijdde van het “macho” en toen hij de veelvuldige mogelijkheden onderscheidde van het “matriarchaat” ontdekte hij “Het spontane spel van de materie en de geboorte van de vrouwelijke vormen”.
In deze geest stelt Jean-Pierre Paeleman het verstijfde standpunt in vraag – verwoestend of vernielend van het noodzakelijk patriarchaat.
Een vraagstelling die niet noodzakelijk breekt met de techniek, maar een vraagstelling die de techniek herbedenkt in functie van de natuur.

Stephane Rey

Advertenties